Raporlama Yapacak İşletmelere Öneriler

TSRS 1 “Sürdürülebilirlikle İlgili Finansal Bilgilerin Açıklanmasına İlişkin Genel Hükümler” ile TSRS 2 “İklimle İlgili Açıklamalar” standartları işletmelerden sürdürülebilirlikle ilgili risk ve fırsatlarını tanımlamasını, belirlemesini, ölçmesini ve metrik olarak raporlamasını istemektedir. Bunun arka planını açıklamasını da özellikle ve ayrıca vurgulamaktadır. Bu risk ve fırsatlar belirlenirken neye göre belirlendiği, tanımlandığı, ölçüldüğü, metrik olarak raporlandığı gibi hususların gerekçeleri ile dayanakların yazılmasının yanı sıra bunları yapacak kişilerin yetkinliklerinin neler olduğu gibi tüm detayları açıklamalarını öngörmektedir. Dolayısıyla bunun sadece raporlama zorunluluğu kapsamında bir iş olarak görülmesinden ziyade artık sonsuzluğa varan bir süreç olarak ele alınması ve içselleştirilmesi gerekmektedir.

Raporlama standartlarında yer alan hükümleri anlamak bu sürece yeni başlayan işletmeler ve kişiler için kolay olmayacaktır. Dolayısıyla doğru, net ve kaliteli başlangıçlar yapılabilmesini temin etmek üzere standartlar ve sürdürülebilirlik ekosisteminin iyice okunması ve anlaşılması gerekmektedir. Sürdürülebilirlik gibi finansal nitelikte olmadığı sanılan bir alanın aslında arka planda iklim ve çevre gibi riskler bağlamında bir işletmenin karlılığını ve maliyetlerini ne denli etkileyebileceği analizleri göz önünde bulundurulduğunda bu işin muhasebe ve finans disiplinleri tarafındaki önemi ve ağırlığı belirgin olmaktadır. Dolayısıyla muhasebe profesyonellerine en az karbon, enerji, atık yönetimleri gibi konularda teknik bilgileri olan mühendis ve diğer unvanlara sahip profesyoneller kadar ihtiyaç vardır. Bütün olarak düşünüldüğünde bu olgu disiplinler arası bir iş birliği gerektirdiğinden işletmelerin kompleks bir insan kaynağı ile teknoloji yatırımları yapmasında yarar görülmektedir. Ayrıca iklim senaryo analizleri ve kapsam 3 emisyon kategorileri gibi konularda açıklamalar yapmak yüksek tahmin belirsizliklerine sahip olup dayanakları ve gerekçelerin geçerliliğine bel bağlanılan bir husustur. İşletmelerin kendilerini sürekli güncelleyip, geliştirebileceği bir öğrenme ortamı yaratması da bu açıdan son derece önemlidir.

Şu unutulmamalıdır ki bu sürecin kendisi zahmetli, maliyetli ve zor gözükse de bir sefere mahsus altyapının kurulmasını isteyen ağır sanayi yatırımları gibidir yani net ve kaliteli sistem kurulması için iyi bir öğrenme süreci ve nitelikli personel istihdamıyla ilk raporlama döneminden sonra daha kolay ve hızlı rapor çıktılarının elde edileceği bir süreç oluşturulabileceği değerlendirilmektedir.